Energie- & milieu-informatiesysteem voor het Vlaams Gewest

Structuur van de energiestromen

Om een duidelijk beeld te krijgen van de bepalende energiegegevens van een regio, wordt in onderstaande figuur een overzicht gegeven van de Vlaamse energieverbruiken per sector.

Het primaire energieverbruik in Vlaanderen is de som van de netto-invoer in Vlaanderen en de primaire productie. De netto-invoer in Vlaanderen wordt berekend, en geeft aan dat alle energie die niet zelf in Vlaanderen is geproduceerd, wordt ingevoerd. Sinds de sluiting van de Vlaamse steenkoolmijnen, bestaat de primaire productie van energie enkel nog uit de elektricteitsproductie uit wind, water en PV-installaties. Ook andere brandstoffen worden vermeld als primaire productie, dewelke voornamelijk afvalproducten en restproducten zijn die voor hun energiewaarde worden aangewend.

Het primaire energieverbruik is verdeeld over internationale bunkers en bruto binnenlands energieverbruik. Internationale bunkers zijn de brandstofleveringen aan de internationale zeeschepen en de internationale luchtvaart. Als deze leveringen zijn afgetrokken van het primaire energieverbruik, blijft het bruto binnenlands energieverbruik over.

Het bruto binnenlands energieverbruik wordt opgedeeld in 2 grote delen: het eindverbruik van energiedragers en het verbruik van energiedragers binnen de transformatiesector.

Binnen de transformatiesector wordt de éne vorm van energie omgezet in een andere, zoals bijvoorbeeld de verwerking van aardolie tot benzines, diesel enz. Hierbij wordt een deel van de energie ook verbruikt. Onder de transformatiesector worden de volgende sectoren gerekend:

• elektriciteit en warmte,
• de raffinaderijen,
• de cokesfabrieken en
• andere transformaties en
• verliezen op het net

De zelfproducenten zijn niet inbegrepen in de sector ‘elektriciteit en warmte’, deze zijn wel opgenomen de energetische eindverbruiken van de sectoren.

Het eindverbruik van energiedragers kan verder opgedeeld worden in het energetisch eindverbruik en het niet-energetisch eindverbruik. Bij het niet-energetisch eindverbruik worden energiedragers gebruikt omwille van andere eigenschappen dan hun energiewaarde, bijvoorbeeld als grondstof, als smeermiddel, enz.

Het energetisch eindverbruik kan verder verdeeld worden onder verschillende (economische) eindsectoren: de industrie, de residentieel en gelijkgestelde sectoren (huishoudens, tertiaire sector en landbouw) en het transport. Binnen deze eindsectoren zijn verdere opdelingen naar deelsectoren nog mogelijk.